نام نویسنده: seoadmin

یک بیماری التهابی است که در آن غلاف‌های میلین سلول‌های عصبی در مغز و نخاع آسیب دیده و در نتیجه طیف وسیعی از علائم و نشانه‌ها از جمله مشکلات جسمی، ذهنی و گاهی اوقات روانپزشکی را ایجاد می‌کند.

گروهی از آنزیم ها در جدار میتوکندری هستند که انتقال دهنده های عصبی مانند سروتونین، اپینفرین، دوپامین و مونو آمینهای دیگر را اکسید می‌کنند.

مرحله‌ای از تحقیقات است که قبل از آزمایش‌های بالینی (آزمایش در انسان) شروع می‌شود و در طی آن داده‌های مهم امکان‌سنجی، آزمایش‌های تکراری و ایمنی دارو جمع‌آوری می‌شود.

نوعی سلول های ایمنی حاوی هیستامین و هپارین است که بیشتر به دلیل نقش خود در آلرژی و آنافیلاکسی شناخته می شود و نقش مهمی در نحوه واکنش سیستم ایمنی به برخی باکتری‌ها و انگل‌ها دارد.

به عنوان التهاب مخاط دهان ناشی از عوامل شیمی درمانی یا پرتو یونیزان گفته می شود که باعث التهاب و زخم های دهانی میگردد.

به آزمایش‌هایی گفته می‌شود که به جای به کار بردن جانداران زنده، بخشی از بدن آن‌ها مانند یاخته‌ها یا بافت‌هایشان را در محیط آزمایشگاهی کشت می‌دهند.

ماده اصلی یک دارو که باعث اثر مطلوب دارو می شود

پروتئین های گیرنده ای هستند که به گونه ای مهندسی شده اند که به سلول های T توانایی جدیدی برای هدف قرار دادن یک آنتی ژن خاص بدهند.

پلی ساکاریدهای بدون شاخه طولانی می‌باشند که از تکرار واحدهای دی‌ساکارید تولیدشده و نقش کلیدی در ساختمان مولکولی و عملکرد غشا سیتوپلاسمی ایفا می کنند.

(یا: کورتون) نوعی داروی ضد التهابی هستند که معمولاً برای درمان بیماری های روماتولوژیک مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس یا واسکولیت (التهاب رگ های خونی) استفاده می شوند.