واژه نامه

نوعی رفتار درمانی است که فرد را در مواجهه با ترس ها یا موقعیت هایی که از آن اجتناب می کند، یاری می دهد.

یک شیوهٔ روان‌درمانی است که در اواخر دهه هشتاد میلادی برای کاهش استرس ناشی از آسیب‌های روانی ابداع شد.

فراوان‌ترین انتقال دهنده عصبی تحریکی در دستگاه عصبی مهره ‌داران است که 90% اتصالات سیناپسی در مغز انسان را تشکیل می دهد.

یک ناقل عصبی مهم است که عموما نقش مهاری داشته و تحریکات نورون ها را تضعیف می کند.

همانند دستگاه عصبی سمپاتیک، جزوی از دستگاه عصبی غیر ارادی است اما برخلاف آن عمل کرده و بدن را پس از یک موقعیت استرس زا، به حالت آرامش باز میگرداند.

بخشی از دستگاه عصبی غیر ارادی است که در حالت استرس فعال تر شده و انسان را برای نبرد یا فرار آماده‌تر می‌کند.

یکی از هورمون هایی است که در پاسخ به استرس از غدد فوق کلیوی ترشح شده و باعث افزایش ضربان قلب و انقباض رگ ها می شود.

اصلی ترین عامل در تنظیم هورمون کورتیزول در بدن است به طوری که سطح هورمون کورتیزول در خون را افزایش می دهد.

هورمونی است که در پاسخ به استرس از بخش قشری غدد فوق کلیوی ترشح شده و در افزایش میزان قند خون نقش دارد.

یک مقیاس است که به منظور ارزیابی شدت اختلال استرس پس از سانحه در مدت زمان حدودا 10 دقیقه ای اجرا می شود.